{"id":1212,"date":"2019-06-30T19:19:29","date_gmt":"2019-06-30T19:19:29","guid":{"rendered":"http:\/\/janinespoelman.nl\/wordpress_d\/?page_id=1212"},"modified":"2020-08-24T11:00:12","modified_gmt":"2020-08-24T11:00:12","slug":"poetry","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/?page_id=1212","title":{"rendered":"Poetry"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
Onbandig<\/strong><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
 <\/div>\n
\n
\n
Zonneschijn laat je glinsteren<\/div>\n
het koestert je als een zachte haard<\/div>\n
Jij ontvangt regendruppels als je eigen kinderen<\/div>\n
 <\/div>\n<\/div>\n
\n
Onbekend met angst<\/div>\n
Laat je iedere nieuwkomer toe<\/div>\n
Elke seconde maak je kennis met je reizigers<\/div>\n<\/div>\n
\n
Jij heelt<\/div>\n
Je geeft kracht om op te staan<\/div>\n
Dynamiek om door te gaan<\/div>\n
 <\/div>\n<\/div>\n
\n
Even stil<\/div>\n
Even stilhouden<\/div>\n
Onderdompelen in jou beminnelijkheid<\/div>\n
Mijn huid gestreeld<\/div>\n
Adem ik met je mee<\/div>\n
 <\/div>\n<\/div>\n
\n
Niets is zo immens<\/div>\n
Jij alleen kent je eindeloze verhaal<\/div>\n
Ik luister met aandacht<\/div>\n<\/div>\n
 <\/div>\n
\n
\u00a9 Janine Spoelman<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
 <\/div>\n
 <\/div>\n
Bij mij<\/strong><\/div>\n
 <\/div>\n<\/div>\n
\n
Het praten is stil<\/div>\n
Zinnen worden gevangen door het hoofd<\/div>\n
De zuurstof tussen ons zindert<\/div>\n
De anderen zetten een stap terug<\/div>\n
Alleen wij<\/div>\n
 <\/div>\n
Onze lichamen leunen op de lucht<\/div>\n<\/div>\n
\n
Het universum kent zijn eigen taal<\/div>\n
Jij daar<\/div>\n
Ik hier<\/div>\n
Toch vertrouwd<\/div>\n
Gevoelens drijven op het water<\/div>\n
Los van mij<\/div>\n
Dicht bij jou<\/div>\n
 <\/div>\n
Mijn muziek speelt jouw lied<\/div>\n
Alleen in mijn hoofd raak ik je aan<\/div>\n
Verbonden op afstand<\/div>\n
 <\/div>\n<\/div>\n
\n
Je bent er<\/div>\n
Ook al vlieg ik op de fiets<\/div>\n
Je bent er<\/div>\n
Ook al zwem ik diep<\/div>\n
Je bent er<\/div>\n
Ook al denk ik niet aan je<\/div>\n
Het universum kent zijn eigen taal<\/div>\n
Jij daar<\/div>\n
Ik hier<\/div>\n
Mijn muziek speelt jouw lied<\/div>\n<\/div>\n
\n
Luid klinkt het in mij<\/div>\n<\/div>\n
 <\/div>\n
\n
\u00a9 Janine Spoelman<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Oorlog op de ic<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Achtergelaten<\/p>\n

Jou, ik<\/p>\n

Mezelf achterlaten?<\/p>\n

Bevrijden van toen<\/p>\n

Het verleden<\/p>\n

De hel in mij<\/p>\n

Als ik je loslaat<\/p>\n

Blijf ik dan bestaan?<\/p>\n

 <\/p>\n

Het was de hel op aarde<\/p>\n

Zo jong nog<\/p>\n

Een gemarteld lijf<\/p>\n

Een gemartelde geest<\/p>\n

Wat is er over van mijn lichaam?<\/p>\n

Ze deden alsof het hun bezit was<\/p>\n

Mij werd niets gevraagd<\/p>\n

 <\/p>\n

Leven overleven<\/p>\n

Doodgaan<\/p>\n

Vechten voor familie<\/p>\n

Hun kan ik niet achterlaten<\/p>\n

Nooit geweten dat het vechten nooit over zou gaan<\/p>\n

 <\/p>\n

Elke dag oorlog in het ziekenhuis<\/p>\n

Elke dag weer<\/p>\n

Geen einde<\/p>\n

Maar haat van messen, naalden en slangen<\/p>\n

Geen einde<\/p>\n

 <\/p>\n

Mijn lichaam aan de machines<\/p>\n

Ik zweefde soms erboven<\/p>\n

Ademhalen zonder lichaam<\/p>\n

Ademhalen zonder zuurstof<\/p>\n

Mijn lichaam een oorlogsgebied<\/p>\n

Verleden<\/p>\n

Herhaal het niet<\/p>\n

Haal het uit mij<\/p>\n

Uit mijn lijf, mijn geest<\/p>\n

 <\/p>\n

Verdronken in de pijn<\/p>\n

Als ik het loslaat ga ik dan dood?<\/p>\n

Ben ik jou dan kwijt<\/p>\n

Jij die ik was toen<\/p>\n

Het kleine meisje<\/p>\n

Ik wil je niet in de steek laten<\/p>\n

Ik hou je vast<\/p>\n

En laat je gaan<\/p>\n

Waarom zou ik nog denken aan de pijn<\/p>\n

Als ik het ziekenhuis heb verlaten<\/p>\n

Het ziekenhuis moet uit mij<\/p>\n

Uit mijn lijf<\/p>\n

Mijn lichaam is van mij<\/p>\n

Niet meer van hun<\/p>\n

Ben ik de baas over mijn zijn?<\/p>\n

Vechten hoeft niet meer<\/p>\n

Ik leef<\/p>\n

Het was oorlog in een kleine kamer<\/p>\n

Een half dode oude man links van mij<\/p>\n

Familie komt op bezoek in groene pakken<\/p>\n

 <\/p>\n

De dood had ik nog nooit van zo dichtbij gezien<\/p>\n

Het lachte achter het raam en verstopte zich onder het bed<\/p>\n

Ik kon altijd nog doodgaan<\/p>\n

Daar had ik alle tijd voor<\/p>\n

Nu moest ik eerst leven<\/p>\n

Zonder slangen<\/p>\n

Zonder prikken<\/p>\n

Met normale benen wou ik leven<\/p>\n

Zonder pijn zonder gestaar<\/p>\n

Ik was eng<\/p>\n

Ik was vel over been<\/p>\n

Maar ik zou winnen<\/p>\n

Ik zou overwinnen<\/p>\n

Ik wist dat ik het kon<\/p>\n

Ik zag het in de toekomst<\/p>\n

Ik zag het in het verleden<\/p>\n

Ik kon winnen<\/p>\n

 <\/p>\n

Zwevend boven mijn lichaam<\/p>\n

Wist ik alles<\/p>\n

Ik zag de sterren en de zee<\/p>\n

Maar die moesten nog wachten<\/p>\n

Wachten op mij<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

Broos<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Net begonnen te delen<\/p>\n

Een voorzichtig verlangen<\/p>\n

Naar groei<\/p>\n

Het bestaan<\/p>\n

 <\/p>\n

Voor het eerst aangeraakt<\/p>\n

Door een hand<\/p>\n

Of omarmd door de lucht<\/p>\n

 <\/p>\n

Een begin<\/p>\n

Een eerste cel<\/p>\n

Die zich vermenigvuldigt zonder vragen<\/p>\n

Verbaasd ontmoeten<\/p>\n

Zijn en groeien<\/p>\n

 <\/p>\n

Omdat er een zon is<\/p>\n

Omdat er een aarde is<\/p>\n

Omdat er een wil is<\/p>\n

Omdat er instinct is<\/p>\n

 <\/p>\n

Naast elkaar bestaan<\/p>\n

Liever met liefde<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

Verbonden<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Flinterdun verlaten we<\/p>\n

Oude tijden maken plaats voor versnelde vernieuwing<\/p>\n

Vogels vliegen stil<\/p>\n

Geruisloos snijden ze de lucht<\/p>\n

Leegte<\/p>\n

Gevuld met aandacht<\/p>\n

 <\/p>\n

Wachten op wat komen gaat<\/p>\n

Verzamelde spanning omringt ons<\/p>\n

berichten die doen beven<\/p>\n

het nieuws stroomt genadeloos binnen<\/p>\n

we blijven staan<\/p>\n

Stiller<\/p>\n

 <\/p>\n

En dichter bij elkaar<\/p>\n

 <\/p>\n

Zoeken naar opnieuw<\/p>\n

De natuur laat zijn verrassende veerkracht zien<\/p>\n

We mogen het koesteren<\/p>\n

En de aarde met zachte voet betreden<\/p>\n

met respect voor al het<\/p>\n

Leven<\/p>\n

Verbonden<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a9 Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Dwingende stem<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Stiller dan gisteren<\/p>\n

Spontane sereniteit<\/p>\n

Wanneer een stad een dorp wordt<\/p>\n

Er heerst een langzamere tred<\/p>\n

Momenten worden genomen om op afstand te praten<\/p>\n

Onder de zon<\/p>\n

De tijd laat zijn dwingende stem los<\/p>\n

Marktkramen staan op grotere afstand van elkaar<\/p>\n

De kinderkopjes herinneren zich nog de markt<\/p>\n

Van<\/p>\n

Van vorige week<\/p>\n

Schreeuwerige bedrijvigheid wordt ingewisseld voor berusting<\/p>\n

Was het in de middeleeuwen ook zo sereen?<\/p>\n

De lucht lijkt zijn transparantie terug te vinden<\/p>\n

 <\/p>\n

Veel mensen houden een gedwongen retraite<\/p>\n

Niet in een klooster<\/p>\n

Niet in India<\/p>\n

Maar thuis in de ene of de andere kamer<\/p>\n

Alleen, of met meer<\/p>\n

Hoe kan je nog vluchten voor je eigen ik<\/p>\n

De afleiding is ingeperkt<\/p>\n

Geconfronteerd met de zin en onzin van je geest<\/p>\n

 <\/p>\n

De eigenliefde op de proef gesteld<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

Een sluier van venijn<\/strong><\/p>\n

En ineens<\/p>\n

Als een sluier van venijn daalde het neer op de aarde<\/p>\n

We zijn omwikkeld tot aan de grond<\/p>\n

Onze gemeenschappelijke vijand is onzichtbaar en geniepig<\/p>\n

Konden we je maar kleuren en dan bestrijden<\/p>\n

Jij met je grenzeloze verlangen om in te breken in onze cellen<\/p>\n

Zonder toestemming<\/p>\n

Wat een stoutheid<\/p>\n

 <\/p>\n

En ineens<\/p>\n

Is de macht verschoven<\/p>\n

Een wanschepsel heeft invloed op ons gedrag<\/p>\n

Begrenst komen we buiten<\/p>\n

Contact op afstand is geboden<\/p>\n

De noodklok luid, luid<\/p>\n

Wat eerst zo gewoon was is nu niet meer normaal<\/p>\n

 <\/p>\n

En ineens<\/p>\n

Wordt lawaai ingeruild voor stilte<\/p>\n

De handrem piept nog na<\/p>\n

Onze natuur kan dieper ademhalen<\/p>\n

(Te veel) tijd voor bespiegeling<\/p>\n

Vind de grenzeloze verbeelding<\/p>\n

De vijand angst verliest van onze kracht<\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Toppen zonder tranen<\/strong>   2020<\/p>\n

 <\/p>\n

Dorstig naar de zon maan<\/p>\n

Ik hou je in mijn armen<\/p>\n

Wanneer je schuilt achter dikke lagen mist<\/p>\n

Loop ik door diepe ravijnen<\/p>\n

Wanneer ik alleen ben zonder jou<\/p>\n

Ik klauter en klim naar de toppen zonder tranen<\/p>\n

Je licht als een waterval<\/p>\n

Waar jij gloeit met golven<\/p>\n

Wanneer jij schuilt achter dikke lagen mist<\/p>\n

Zie ik jou<\/p>\n

In een onverwachte lach<\/p>\n

In de glans van de dieren<\/p>\n

Jij bent altijd<\/p>\n

Dank je zon maan<\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Oerloei<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Diep in mij huis jij<\/p>\n

Een oergeluid dat loeit<\/p>\n

Het verstand vergeten<\/p>\n

Je ogen ademen lief<\/p>\n

 <\/p>\n

Als ik je zelden zie<\/p>\n

Intens verbonden voor een paar seconden<\/p>\n

Op zoek naar woorden die de wind kan vangen<\/p>\n

Het is je stem die mij doet beven<\/p>\n

Wankel op mijn voeten wil ik jou vast<\/p>\n

 <\/p>\n

Strijd van waarden en wensen<\/p>\n

Je huid, je lach opslaan in de nacht<\/p>\n

Gezakt door de grond maar wel jou handen om mij<\/p>\n

Dans en droom ik voeten in de zee<\/p>\n

 <\/p>\n

Het anker is van ons beide<\/p>\n

Met de zee als grootste aanbidder<\/p>\n

Water koestert ons kalm<\/p>\n

Wij dwalen niet meer<\/p>\n

 <\/p>\n

De bomen ademen een zucht<\/p>\n

Kastanjes kletsen in het water<\/p>\n

De lucht is ijler dan onze gedachten<\/p>\n

Puur en helder als zonnestralen<\/p>\n

 <\/p>\n

Niet de spijt maar de eenvoud vertelt het verhaal<\/p>\n

Schoon en dapper is de stroming<\/p>\n

Die onze huid omsluit<\/p>\n

Afzonderlijk<\/p>\n

\u00a9 Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas is af<\/p>\n

Van hoe ik mij voel of niet voel<\/p>\n

Van wat ik denk of niet denk<\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas is af<\/p>\n

Wit hard plastic geklemd om mijn torso<\/p>\n

Mijn lichaam herstelt zijn oorspronkelijke vorm<\/p>\n

Beklemmende lijnen verliezen van de vrijheid<\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas is af<\/p>\n

Als een afgestoten tweede huid<\/p>\n

Een te klein huis om mijn lichaam<\/p>\n

Met dikke schroeven die hun weg vonden naar mijn ziel<\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas is af<\/p>\n

Alleen nog maar liefde en begrip<\/p>\n

We dansen met de golven<\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas vlamt zijn ondergang<\/p>\n

De vonken ademen hun laatste zucht<\/p>\n

 <\/p>\n

Het harnas is af<\/p>\n

Zand op het restje as<\/p>\n

De zee lost het op<\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Klaterend zonder tegenzin laat je je vallen<\/p>\n

Achterwaarts in de rivier die je streelt<\/p>\n

Je zwemt met lange armen<\/p>\n

Liefst niet schreeuwen van geluk maar luidruchtige stilte<\/p>\n

Vissen zoeken de waarheid in de golven<\/p>\n

Het licht maakt sterren op het water met grote luchtigheid<\/p>\n

Ze zijn er gewoon net als jij<\/p>\n

\u00a9 Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Stil geluid<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Wat was het stil in het begin der alles<\/p>\n

Niemand die de oerkrachten kon horen<\/p>\n

Het zingen van niet bestaande vogels op niet bestaande takken<\/p>\n

Was er \u00fcberhaupt geluid?<\/p>\n

En wie was de eerste die het hoorde?<\/p>\n

En als niemand kan horen bestaat het geluid dan wel?<\/p>\n

Of deint het weg in talloze tijden zonder op te vallen<\/p>\n

 <\/p>\n

Misschien was het knisperen van de sneeuw in de nacht wel het allereerste geluid<\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Groene vrienden<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

De eenvoud strijkt zijn middagzon<\/p>\n

Buiten is de wind weerbarstig<\/p>\n

De madelieven glimlachen onder de grond<\/p>\n

Ze baggeren de vijvers uit met venijn<\/p>\n

Hopelijk gaan de schildpadden vrijuit<\/p>\n

Diep in de donkere aarde slapen zij hun winterslaap<\/p>\n

Zoet als zuiver water<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a9Janine Spoelman<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Onbandig   Zonneschijn laat je glinsteren het koestert je als een zachte haard Jij ontvangt regendruppels als je eigen kinderen   Onbekend met angst Laat je iedere nieuwkomer toe Elke seconde maak je kennis met je reizigers Jij heelt Je geeft kracht om op te staan Dynamiek om door te gaan   Even stil Even […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1212"}],"collection":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1212"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1212\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1765,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1212\/revisions\/1765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1212"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}