<\/p>\n
VERPLICHT KNOPPEN<\/strong><\/p>\n Door het glas kijk ik naar sieraden met amethist en rozenkwarts. Het gehuil in het hokje vlak naast mij wordt steeds erger. Een meisje van een jaar of vier met blonde lokken staat bij de ingang met een geschrokken gezicht het hokje in te kijken. Ik probeer me te concentreren op de sieraden maar dat valt niet mee met die zielige geluiden die de ruimte vullen.<\/p>\n \u2018Wilt u het hoofdje en de armpjes even vasthouden want anders willen ze het pistool nog wel eens weg slaan,\u2019 hoor ik de winkelbediende zeggen.<\/p>\n Het meisje voor het hokje kijkt nog steeds beteuterd en uit het hokje klinkt de moeder: \u2018ga even naar haar toe ze heeft het er moeilijk mee.\u2019<\/p>\n De vader loopt naar het meisje toe en probeert haar gerust te stellen; \u2018Er is niets aan de hand.\u2019<\/p>\n Dit lijkt mij niet in overeenstemming met het harde gehuil. De vrouw met het pistool hoor ik een paar keer sorry zeggen.<\/p>\n \u2018Het geeft niet,\u2019 reageert de moeder. Even later komen ze naar buiten. Het blijkt een baby te zijn die zo is toegetakeld! Ze zit met een verhit gezichtje met haar nieuwe knoppen in de oren in de buggy.<\/p>\n \u2018Wat een mooie oorbellen,\u2019 zegt de vader terwijl ze de winkel uitwandelen. Ik roep een andere verkoopster om een paar oorbellen te mogen zien uit de glazen kast. \u2018Wat zielig, het is nog maar een baby,\u2019 zeg ik tegen haar.<\/p>\n \u2018Ach ja ze willen dat graag,\u2019 zegt het meisje met het donkere haar vergoelijkend.<\/p>\n \u2018Die baby?\u2019 vraag ik.<\/p>\n \u2018Nee, die kan nog niet beslissen.\u2019<\/p>\n \u2018Precies,\u2019 reageer ik.<\/p>\n <\/p>\n KRANTZIT<\/strong><\/p>\n Al dagen kwamen de muren op me af. Ik kon alleen op mijn rug en op mijn rechter zij liggen. De voorkamer van mijn huis uit 1903 is maar klein. Elke dag verwelkomde ik familie of vrienden. Ze brachten boodschappen voor een makkelijke maaltijd mee. Deze kon ik met \u00e9\u00e9n hand bereiden zodat ik met de andere hand kon steunen op een kruk. Af en toe hinkte ik naar de vriezer in de oude paardenstal om een ice-pack te pakken die ik op mijn heup legde. De koude gel verdoofde het branderige gevoel veroorzaakt door een slijmbeursontsteking. Als de nacht fluisterde door het raam leek het vuurtje in mijn heup nog feller. Ik kon niet slapen en zapte langs de meest liefdeloze seks op de televisie. Getroost voelde ik me door mijn hond Indy die naast me lag op de houten vloer. Regelmatig legde hij even zijn kop op mijn schoot.<\/p>\n Vandaag winnen mijn wil en wanhoop het van mijn protesterende heup. Ik moet eruit. Mijn hele zijn schreeuwt om een omgeving zonder begrenzingen. Voorzichtig fietsend vind ik mijn weg door het plantsoen op zoek naar een rustieke plek. Ik kan eindelijk genieten aan het water met de blauwe lucht boven me en zwierige bomen om mij heen.<\/p>\n Indy en ik komen uit aan de andere kant van het park. Een rood roze gestreepte wikkeldoek leg ik over het hoge gras. Mijn mobieltje heb ik in mijn hand. Na een minuut of tien verschijnt er een man aan de overkant van de vijver. Bij het bankje zet hij zijn fiets neer. Hij legt kranten op het bankje voordat hij plaatsneemt. Zou hij heel netjes zijn vraag ik me nog af, maar die gedachte ben ik snel kwijt. De handelingen volgen elkaar spoedig op en voordat ik het weet heeft hij zijn penis uit zijn broek gehaald om zich vervolgens af te gaan trekken. Hij fietst gauw weg.<\/p>\n Even later komen er drie dames aangelopen. Ik zie ze op het desbetreffende bankje plaatsnemen. <\/p>\n <\/p>\n CAPPUCCINO EN OTMAN<\/strong><\/p>\n Mijn gele fiets zet ik alleen op het vaste slot. Vanaf het terras kan ik hem in de gaten houden. De stoelen en tafels zijn voor het oude gebouw van Humanitas uitgestald. Twee mannen staan onder een parasol te kletsen. E\u00e9n herken ik.<\/p>\n Hij heeft zwarter haar dan ik me herinner, het reikt nog steeds omhoog. Zijn huid is gebruind en zijn ronde wangen glimmen. Enthousiast kijkt hij mij aan.\u2018Hi, how are you doing?\u2019 vraagt hij.<\/p>\n We geven elkaar een hand. Hij neemt een trekje van zijn sigaret.<\/p>\n \u2018I\u2019m fine and you? reageer ik.<\/p>\n \u2018This is my taalcoach,\u2019 zegt hij kijkend naar de donkerblonde man naast hem.<\/p>\n \u2018You went to a different class, with a higher level,\u2019 zeg ik.<\/p>\n Hij kijkt naar het decollet\u00e9 van mijn zwart wit gestreepte jurkje.<\/p>\n \u2018We are going to sit over there,\u2019 hij wijst naar het bankje dat tegen de A-kerk aan staat.<\/p>\n \u2018Do you stay here?\u2019 vraagt hij.<\/p>\n \u2018Yes I stay here,\u2019 antwoord ik.<\/p>\n \u2018Is het goed als ik gewoon een koffie neem?\u2019 vraag ik aan de oudere Aziatische serveerster.<\/p>\n Het is etenstijd en de menukaarten liggen op de tafels.<\/p>\n \u2018Een cappuccino,\u2019 zeg ik.<\/p>\n \u2018Dat is geen gewone koffie, glimlacht ze.\u2019<\/p>\n Aan de andere kant van de zilverkleurige ronde tafel zit een donkere man met een groen poloshirt.<\/p>\n \u2018Lekker weer,\u2019 zegt hij.<\/p>\n \u2018Het is zeker lekker weer,\u2019 reageer ik.<\/p>\n \u2018In mijn land is het altijd dit weer,\u2019 vervolgt hij.<\/p>\n \u2018Waar kom je vandaan?\u2019 vraag ik.<\/p>\n \u2018Uit Eritrea, nu in de zomer is het wel kouder, vijftien graden of zoiets,\u2019 zegt hij.<\/p>\n De serveerster komt het gebouw uit en mompelt en gebaart dat hij weg moet gaan.<\/p>\n Hij zal wel te weinig consumeren op het terras bedenk ik me.<\/p>\n Het gesprek aan de overkant bij het bankje is afgelopen. De man gekleed in een zwart T-shirt en korte broek, loopt energiek naar me toe. Hij pakt een stoel van de andere kant van de tafel en gaat schuin voor mij zitten.<\/p>\n \u2018I forgot your name,\u2019 zeg ik.<\/p>\n \u2018Otman and yours?<\/p>\n \u2018Ah yes Otman, Janine.\u2019<\/p>\n \u2018I know you from the \u2018mis\u2019,\u2019 zegt hij.<\/p>\n Hij wijst richting het Zuiderdiep.<\/p>\n \u2018Oh you mean from church?\u2019 zeg ik omdat ik aan de synagoge moet denken.<\/p>\n \u2018No the Maze,\u2019verbetert hij mij.<\/p>\n \u2018We had sex,\u2019 zegt hij.<\/p>\n \u2018No we didn\u2019t, zeg ik verbaasd.<\/p>\n \u2018It was you,\u2019 gaat hij verder.<\/p>\n \u2018No, I would know,\u2019 reageer ik perplex.<\/p>\n \u2018I met you in the sexshop,\u2019 gaat hij verder.<\/p>\n Hij bestudeert mijn gezicht nauwkeurig op zoek naar bevestiging.<\/p>\n \u2018I know you from the Alfa College,\u2019 verweer ik mij.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \u2018The Admiraal de Ruyterlaan?\u2019 vraagt Otman<\/p>\n \u2018No, Floreshuis,\u2019 antwoord ik.<\/p>\n \u2018Do you remember Ole the teacher?\u2019 vraag ik.<\/p>\n \u2018Yes I know him.\u2019<\/p>\n \u2018You lived in Norway and Greece,\u2019 zeg ik.<\/p>\n \u2018Yes that is true,\u2019 reageert Otman.<\/p>\n \u2018Where do you come from?\u2019 vraag ik.<\/p>\n \u2018Afganistan,\u2019 antwoord hij.<\/p>\n \u2018Ah yes I remember,\u2019 zeg ik.<\/p>\n <\/p>\n \u2018We had sex,\u2019 houdt hij vol.<\/p>\n \u2018No I would know, you insult me,\u2019 zeg ik.<\/p>\n Otman kijkt bedenkelijk.<\/p>\n Ik vraag me af of er mensen meeluisteren.<\/p>\n \u2018I was with friends, we were drunk. They took me to the sexshop,\u2019 vervolgt hij zijn relaas.<\/p>\n \u2018That must be the reason: you where drunk, you don\u2019t remember properly,\u2019 zeg ik.<\/p>\n \u2018I was\u2019t that drunk,\u2019 zegt hij.<\/p>\n \u2018There was a woman who asked if I wanted sex and I thought, why not,\u2019 gaat de uitleg verder.<\/p>\n \u2018I have a girlfriend.\u2019<\/p>\n \u2018You have a girlfriend,\u2019 herhaal ik verbaasd.<\/p>\n \u2018It was you, the woman really looks like you. You have the same face,\u2019 hij bestudeert onophoudelijk mijn gezicht.<\/p>\n \u2018It wasn\u2019t me, I would know,\u2019 zeg ik nog steeds verbaasd.<\/p>\n \u2018Maybe she looks like me,\u2019 probeer ik.<\/p>\n Mijn volharding wint van zijn verwarring.<\/p>\n \u2018You have the same face, maybe she is a lookalike,\u2019 zegt hij.<\/p>\n \u2018I\u2019m really ashamed now, this is very embarrassing,\u2019 zegt hij nu terughoudend.<\/p>\n Otman zijn houding slaat om, hij zit ongemakkelijk op zijn stoel en staat op.<\/p>\n \u2018I\u2019m sorry.\u2019<\/p>\n Hij verlaat met flinke pas het terras.<\/p>\n \u2018Ik wil graag de cappuccino afrekenen,\u2019 zeg ik binnen tegen de Aziatische dame.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" VERPLICHT KNOPPEN Door het glas kijk ik naar sieraden met amethist en rozenkwarts. Het gehuil in het hokje vlak naast mij wordt steeds erger. Een meisje van een jaar of vier met blonde lokken staat bij de ingang met een geschrokken gezicht het hokje in te kijken. Ik probeer me te concentreren op de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/826"}],"collection":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=826"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/826\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1254,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/826\/revisions\/1254"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=826"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nDe zon schijnt. Het nummer ‘You’re a dirty old man,’ van The Three Degrees heeft zich zonder toestemming in mijn hersenpan genesteld. Door de vermoeidheid klinkt de muziek luider in mijn hoofd en kan ik de ‘repeatknop’ niet uitzetten.<\/p>\n
\nHelp.
\nHij kijkt naar mij terwijl hij zo bezig is en ik roep geschrokken en gebarend met mijn mobiel;
\n\u2018Ik bel de politie.\u2019
\nHij maakt zijn broek weer vast, rolt de krant weer netjes op en heeft als weerwoord;
\n\u2018Ik kan er toch ook niks aan doen.\u2019
\n\u2018Ik kan er toch ook niks aan doen?\u2019 antwoord ik verbouwereerd.<\/p>\n
\nIk kan het niet laten om naar de dames toe te fietsen.
\n\u2018Er zat hier net een man op dit bankje zichzelf te bevredigen terwijl ik aan de overkant lag.\u2019
\n\u2018Wat? Hier? Gatver.\u2019
\nDe dames springen op van het bankje.
\nHij zat op een krant, voeg ik er aan toe.<\/p>\n