CAPPUCCINO EN OTMAN<\/p>\n
Mijn gele fiets zet ik alleen op het vaste slot. Vanaf het terras kan ik hem in de gaten houden. De stoelen en tafels zijn voor het oude gebouw van Humanitas uitgestald. Twee mannen staan onder een parasol te kletsen. E\u00e9n herken ik.<\/p>\n
Hij heeft zwarter haar dan ik me herinner, het reikt nog steeds omhoog. Zijn huid is gebruind en zijn ronde wangen glimmen. Enthousiast kijkt hij mij aan.<\/p>\n
\u2018Hi, how are you doing?\u2019 vraagt hij.<\/p>\n
We geven elkaar een hand.<\/p>\n
Hij neemt een trekje van zijn sigaret.<\/p>\n
\u2018I\u2019m fine and you? reageer ik.<\/p>\n
\u2018This is my taalcoach,\u2019 zegt hij kijkend naar de donkerblonde man naast hem.<\/p>\n
\u2018You went to a different class, with a higher level,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
Hij kijkt naar het decollet\u00e9 van mijn zwart wit gestreepte jurkje.<\/p>\n
\u2018We are going to sit over there,\u2019 hij wijst naar het bankje dat tegen de A-kerk aan staat.<\/p>\n
\u2018Do you stay here?\u2019 vraagt hij.<\/p>\n
\u2018Yes I stay here,\u2019 antwoord ik.<\/p>\n
\u2018Is het goed als ik gewoon een koffie neem?\u2019 vraag ik aan de oudere Aziatische serveerster.<\/p>\n
Het is etenstijd en de menukaarten liggen op de tafels.<\/p>\n
\u2018Een cappuccino,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
\u2018Dat is geen gewone koffie, glimlacht ze.\u2019<\/p>\n
Aan de andere kant van de zilverkleurige ronde tafel zit een donkere man met een groen poloshirt.<\/p>\n
\u2018Lekker weer,\u2019 zegt hij.<\/p>\n
\u2018Het is zeker lekker weer,\u2019 reageer ik.<\/p>\n
\u2018In mijn land is het altijd dit weer,\u2019 vervolgt hij.<\/p>\n
\u2018Waar kom je vandaan?\u2019 vraag ik.<\/p>\n
\u2018Uit Eritrea, nu in de zomer is het wel kouder, vijftien graden of zoiets,\u2019 zegt hij.<\/p>\n
De serveerster komt het gebouw uit en mompelt en gebaart dat hij weg moet gaan.<\/p>\n
Hij zal wel te weinig consumeren op het terras bedenk ik me.<\/p>\n
Het gesprek aan de overkant bij het bankje is afgelopen. De man gekleed in een zwart T-shirt en korte broek, loopt energiek naar me toe. Hij pakt een stoel van de andere kant van de tafel en gaat schuin voor mij zitten.<\/p>\n
\u2018I forgot your name,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
\u2018Otman and yours?<\/p>\n
\u2018Ah yes Otman, Janine.\u2019<\/p>\n
\u2018I know you from the \u2018mis\u2019,\u2019 zegt hij.<\/p>\n
Hij wijst richting het Zuiderdiep.<\/p>\n
\u2018Oh you mean from church?\u2019 zeg ik omdat ik aan de synagoge moet denken.<\/p>\n
\u2018No the Maze,\u2019verbetert hij mij.<\/p>\n
\u2018We had sex,\u2019 zegt hij.<\/p>\n
\u2018No we didn\u2019t, zeg ik verbaasd.<\/p>\n
\u2018It was you,\u2019 gaat hij verder.<\/p>\n
\u2018No, I would know,\u2019 reageer ik perplex.<\/p>\n
\u2018I met you in the sexshop,\u2019 gaat hij verder.<\/p>\n
Hij bestudeert mijn gezicht nauwkeurig op zoek naar bevestiging.<\/p>\n
\u2018I know you from the Alfa College,\u2019 verweer ik mij.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\u2018The Admiraal de Ruyterlaan?\u2019 vraagt Otman<\/p>\n
\u2018No, Floreshuis,\u2019 antwoord ik.<\/p>\n
\u2018Do you remember Ole the teacher?\u2019 vraag ik.<\/p>\n
\u2018Yes I know him.\u2019<\/p>\n
\u2018You lived in Norway and Greece,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
\u2018Yes that is true,\u2019 reageert Otman.<\/p>\n
\u2018Where do you come from?\u2019 vraag ik.<\/p>\n
\u2018Afganistan,\u2019 antwoord hij.<\/p>\n
\u2018Ah yes I remember,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
<\/p>\n
\u2018We had sex,\u2019 houdt hij vol.<\/p>\n
\u2018No I would know, you insult me,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
Otman kijkt bedenkelijk.<\/p>\n
Ik vraag me af of er mensen meeluisteren.<\/p>\n
\u2018I was with friends, we were drunk. They took me to the sexshop,\u2019 vervolgt hij zijn relaas.<\/p>\n
\u2018That must be the reason: you where drunk, you don\u2019t remember properly,\u2019 zeg ik.<\/p>\n
\u2018I was\u2019t that drunk,\u2019 zegt hij.<\/p>\n
\u2018There was a woman who asked if I wanted sex and I thought, why not,\u2019 gaat de uitleg verder.<\/p>\n
\u2018I have a girlfriend.\u2019<\/p>\n
\u2018You have a girlfriend,\u2019 herhaal ik verbaasd.<\/p>\n
\u2018It was you, the woman really looks like you. You have the same face,\u2019 hij bestudeert onophoudelijk mijn gezicht.<\/p>\n
\u2018It wasn\u2019t me, I would know,\u2019 zeg ik nog steeds verbaasd.<\/p>\n
\u2018Maybe she looks like me,\u2019 probeer ik.<\/p>\n
Mijn volharding wint van zijn verwarring.<\/p>\n
\u2018You have the same face, maybe she is a lookalike,\u2019 zegt hij.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\u2018I\u2019m really ashamed now, this is very embarrassing,\u2019 zegt hij nu terughoudend.<\/p>\n
Otman zijn houding slaat om, hij zit ongemakkelijk op zijn stoel en staat op.<\/p>\n
\u2018I\u2019m sorry.\u2019<\/p>\n
Hij verlaat met flinke pas het terras.<\/p>\n
<\/p>\n
\u2018Ik wil graag de cappuccino afrekenen,\u2019 zeg ik binnen tegen de Aziatische dame.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
CAPPUCCINO EN OTMAN Mijn gele fiets zet ik alleen op het vaste slot. Vanaf het terras kan ik hem in de gaten houden. De stoelen en tafels zijn voor het oude gebouw van Humanitas uitgestald. Twee mannen staan onder een parasol te kletsen. E\u00e9n herken ik. Hij heeft zwarter haar dan ik me herinner, het […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1008"}],"collection":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1008"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1008\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1256,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1008\/revisions\/1256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1008"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1008"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/prd.janinespoelman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1008"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}